Skip to main content

Waarom integratie mislukt: omdat we mens zijn

De discussies omtrent massa-immigratie en multiculturalisme zijn buitenproportioneel en wakkeren ethische bezwaren aan van elke kant, zij het links of rechts. Zowel biologische als metafysische argumenten bestaan om kritiek te leveren op de toenemende globalisering; het zogeheten pad naar de ‘moderniteit’. Maar er zijn ook simpele, pragmatische redenen.

We zijn mens. We zijn een soort, bestaande uit meerdere rassen. We zijn verschillend omdat de evolutie dat zo gedaan heeft, dat is de pracht van de mensheid. Deze ware diversiteit blijft alleen bestaan als volkeren ook zichzelf behouden. We zien vaak vragen omtrent integratie naar voren komen, wat leidt tot verschillende discussies. Waarom werkt het niet, of waarom werkt het zelden zo goed als dat men wil? Zelfs in Amerika zien we dat eenheid nog altijd ver te zoeken is tussen verschillende bevolkingsgroepen. Het werkt niet, maar waarom?

Stel je voor dat je twee dorpen hebt. Dorp A heeft een inwonertal van 10.000 man, dorp B heeft hetzelfde, 10.000 inwoners. Beide dorpen zijn vrij homogeen, alleen Nederlanders leven daar; ze zijn zowel etnisch als cultureel verbonden. Nu krijgt dorp A een aantal asielzoekers, 20 man totaal. Deze 20 immigranten hebben in dit dorp geen keus. Ze moeten zich aanpassen, want ze zijn flink in de minderheid. Als ze de taal niet leren en zich niet cultureel integreren, zullen ze het niet redden in dorp A. Ze moeten, ze zijn geforceerd zich aan te passen. Alhoewel er een kans bestaat dat sommige conservatieve immigranten voor problemen zullen zorgen, is deze kans zeer gering.
We gaan naar dorp B. Dorp B is anders, want in dorp B komen geen 20, maar 200 immigranten. De dynamiek verschilt hier radicaal van dat van dorp A. Er zijn meerdere migranten met dezelfde achtergrond, ze zitten in een ver land met een vreemde taal en een vreemde cultuur. Er zijn echter een boel mensen die dezelfde achtergrond hebben als zij, dus doen ze iets wat niet getypeerd kan worden als slecht of goed, ze doen wat natuurlijk is voor een mens om te doen in zo’n situatie: ze trekken naar elkaar toe. Ze kennen elkaars gebruiken, tradities, religie, cultuur en voelen zich etnisch verbonden omdat ze zo verschillen van de inheemse Nederlandse bevolking. Logischerwijs zal de integratie ook moeizamer gaan, de voorkeur wordt gegeven aan hun eigen mensen. Er is minder externe druk, dus wat eigen is wordt meer behouden.

Dit voorbeeld, dit is wat er in het groot gebeurd in Europa. Iedereen is geneigd naar het eigene te trekken. Mensen hebben verschillende instincten die rationeel prima te verklaren zijn. Minuscule groepen migranten zouden amper een probleem zijn, maar dat is niet het geval. De groepen zijn groot, ze zijn enorm. De nieuwe groepen komen in een land waar al gemeenschappen bestaan van vorige generaties migranten. Hoe is het dan nog vreemd om te bedenken dat integratie niet lukt, dat botsingen ontstaan en conflicten gecreëerd worden? Het is een natuurlijk gevolg van een onnatuurlijke situatie. “Migratie heeft altijd plaatsgevonden” wordt er dan gezegd, implicerend dat de mensen die eraan onderworpen waren migranten ook altijd met open armen hebben ontvangen (niet dus). Het voorbeeld is daarbij nog simpel. In de realiteit is de Nederlandse cultuur afgezwakt tot een globalistisch protectoraat van de Europese Unie en Amerika. Er is geen gewortelde, sterke cultuur meer. Tolerantie en vrijheid zijn de slogans van weleer, terwijl een cultuur juist bestaat uit gebruiken, tradities en taboes. Is het dan raar dat migranten vastklampen aan hun eigen cultuur? Vooral als de Nederlanders er zelfs voor kiezen om zich aan te passen aan hen?

Een gevolg hiervan is te zien in de Arabische landen, waar vaak onrust bestaat of zeer dictatoriale regimes aan de macht zijn. Men vraagt zich af hoe dit kan, maar het antwoord is simpel: het is nodig. Hoe meer bevolkingsgroepen er zijn (met verschillende etniciteiten, culturen en religieuze overtuigingen), hoe meer onenigheid er is. Conflicten ontstaan snel en geweld en oorlog kijken maar al te graag de hoek om. Een autoritair bewind is op dat moment essentieel om de boel te sussen en bij elkaar te houden. Een westerse democratie is amper tot niet mogelijk in zo’n situatie. Het is ook geen toeval dat een land minder democratisch wordt als het multicultureler wordt. Er is een direct verband tussen de twee. Altruïsme verdwijnt en de sociale cohesie wordt aan flarden gescheurd. Dit is een logisch gevolg dat westerse regeringen maar al te goed doorhebben. De ironie zit hem in het feit dat ze dezelfde instrumenten adopteren van de ‘regimes’ die ze zo verachten: beperking van de vrijheid van meningsuiting en indoctrinatie. Een hopeloze manier om het onvermijdelijke te voorkomen(1).

Het probleem heeft meerdere dimensies, maar het mag duidelijk zijn dat er een dynamiek gaande is die bepaalde gevolgen zal hebben. De Nederlander moet zijn etnische, culturele en collectieve historische bewustzijn herontdekken. Vrijheid en tolerantie zijn geen legitieme culturele waarden en normen, het zijn open deuren voor de introductie van andere culturen die gebracht worden door de sterke identiteit die niet-westerse immigranten hebben. Het is een teken van decadentie, het zijn de laatste normen en waarden die overblijven bij een volk dat zijn ware kern verloren heeft en niks heeft om aan vast te houden. Een leegte ontstaat, vrijheid en tolerantie blijven over. Vormloze vrijheid.

 

1. Frank Salter, “When Diversity Meets Ethnic Kinship: Interesting Times?”, The Independent Australian, Issue No. 16, Spring 2008

2 thoughts to “Waarom integratie mislukt: omdat we mens zijn”

  1. Vrijheid en tolerantie zijn een luxe die men zich alleen kan permitteren in een mono-culturele samenleving

  2. De demografische samenstelling van Nederland en de wereld gaat extreem veranderen de aankomende periode. In 2040 is meer dan 50% van de Nederlandse bevolking gekleurd. In Rotterdam is dat nu al het geval, meer dan 50% is van allochtone afkomst. In 2040 is 60% van de wereldbevolking Aziatisch en 30% Negroïde en 10% blank. In 2100 wordt verwacht dat nog slechts 5% van de wereld bevolking blank is en 2150 er haast geen blanken meer op aarde zullen rondopen.
    In den beginne van de mensheid waren er helemaal geen blanken, maar door genetische mutatie zijn er albino mensen ontstaan, de blanke mensen. In Afrika komt het nog steeds voor, uit twee negroïde mensen wordt dan een blank kind geboren door een genetische modificatie.

Reacties zijn gesloten.