Skip to main content

Een vaarwel

Soms zijn er momenten die je liever niet zou willen meemaken. Ze doen pijn. Het zijn tegelijkertijd momenten dat er besef is dat er een besluit moet vallen. Zo ook ditmaal.

Van een van ons meest prominente gezichten, te weten Fausto, moeten wij afscheid nemen. Erkenbrand ziet zich hiertoe genoodzaakt na enkele publicaties in de media. Uit deze publicaties bleek dat er teksten zijn gepubliceerd en uitspraken zijn gedaan die botsen met onze kernwaarden als studiegenootschap.

We hebben als studiegenootschap een grote groei doorgemaakt mede dankzij zijn netwerk(vaardigheden), zijn vermogen tot organiseren, zijn grote wilskracht en liefde voor zijn volk. Helaas bleek Fausto, zoals ieder mens, ook mindere kanten te hebben: de neiging om er een schepje bovenop te doen en een uitbundige, turbulente persoonlijkheid.

Wij willen als Erkenbrand bij deze dan ook met kracht afstand nemen van zijn woorden en zijn wereldvisie. Het is duidelijk dat hij verder is geradicaliseerd dan wij hadden gedacht.

Wij willen Fausto niettemin bedanken voor zijn inzet en wensen hem alle goeds toe voor de toekomst.

4 thoughts to “Een vaarwel”

  1. Excommunicatie vanwege radicalisering? Wat is dat voor waanzin? Zijn wij niet allen “geradicaliseerd” in de ogen van de gevestigde orde?

    Hoe onzalig kan de foute wereldvisie van Fausto zijn? Hebben we het dan over groteske fantasieën over “die Endlösung der Flüchtlingsfrage” door enkeltjes Auschwitz? Of een bommetje onder het Torentje? Dat lijkt me toch sterk.

    Vrijwel alle gangbare ideeën binnen de Alt-right beweging zijn in onze huidige westerse maatschappijen uit den boze. Wanneer we elkaar binnen onze kring gaan censureren uit vrees voor boze blikken van buiten, waar blijven we dan? “Respectabel” worden we nooit.

  2. Ik denk niet zozeer dat dit gebeurt vanwege privé gedragen overtuigingen van Fausto, maar vanwege het feit dat die overtuigingen te openlijk worden geuit en dat Fausto daardoor een negatieve bijdrage levert aan het beeld dat de buitenwacht van EB heeft. EB heeft een duidelijk ideaal. Bepaalde uitingen door leden van EB (of in dit geval woordvoerder) dragen daaraan niet bij. Sterker nog, ze zijn contraproductief.
    Ik vind het jammer voor het aanzien van EB en voor betrokkene in kwestie, maar ik begrijp het wel.

    1. Inmiddels heb ik enkele vermeende uitspraken van Fausto gelezen. Ik moet toegeven dat de “beeldvorming” niet is gediend bij de publicatie van dergelijke ongezouten uitlatingen. Echter, de ervaring leert mij dat “damage control” in dit soort gevallen weinig nut heeft. Pogingen om het geschonden imago van een dissidente groep te redden door middel van “interne zuiveringen” mogen zelden baten. Wanneer men dat soort drastische maatregelen aanwendt om de “respectabiliteit” te handhaven laat men zien dat het oordeel van opponenten zwaar weegt — een teken van zwakte.

      Een groep als Erkenbrand (met een uitgesproken blank karakter) zal altijd bij iemand in kwade reuk staan. In de ogen van opponenten is ieder lid en zelfs iedere sympathisant “assumed guilty until proven guilty.” De schuld (thoughtcrime) van Fausto lijkt inmiddels bewezen. Ieder ander lid wordt bij voorbaat schuldig geacht totdat hij een “faux pas” begaat en daarmee zijn schuld bewijst. Dus is de zaak nu gered? Ik betwijfel het.

      1. Dat ben ik met je eens. Vooral omdat het gebeurt in reactie op de publicatie… Een gedragscode voor uitingen in media en fora om hier proactiever op te kunnen sturen is wat mij betreft geen overbodige luxe.
        Overigens beschouw ik zo’n code niet als zelfcensuur. Het zijn gewoon praktische afspraken om de negatieve beeldvorming (die de media toch wel graag creëert) zo min mogelijk voedingsbodem te geven. Bovendien voegen heel veel extremere uitspraken helemaal niets toe aan de discussie of het ideaal. Het is vaak toch een ‘identiteitsdingetje’ van degene die de uitspraken doet. Noem het brallerigheid of stoerdoenerij… Bij beiden zijn wij niet gebaat.

Reacties zijn gesloten.