Skip to main content

Een reactie op het NCTV-rapport

Het werkelijke gevaar voor een vrije democratie

Recent publiceerde de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV), een instantie van het Ministerie van Justitie en Veiligheid, het 47ste Dreigingsbeeld Terrorisme Nederland (DTN 47). In het nieuwsbericht van de Rijksoverheid over dit rapport worden drie organisaties genoemd.

De NCTV beschouwt ISIS als het grootste gevaar voor de nationale veiligheid. De organisatie werd wereldwijd bekend dankzij de vreselijke martel- en onthoofdingsvideo’s die deze terreurbeweging met high-res camera’s filmt om vijanden angst aan te jagen en aspirerende jihadisten aan te trekken. Een ander berucht wapenfeit waren de slavenmarkten van ISIS, waar jonge Yazidi vrouwen en kinderen als seksslaven werden verkocht aan de hoogste bieder. Uit vele verklaringen blijkt dat de Yezidi-gevangenen op beestachtige wijze werden behandeld. Naast ISIS wordt het Diyanet ook in een enkele zin vermeld. Het Diyanet is één van de ministeries van de Turkse overheid die het als voornaamste doelstelling heeft om moskëeen onder controle te houden van de staat. Ook in West-Europa fungeren deze Diyanet-moskeeën als propaganda-organen van de Turkse staat. In 2017 brachten 120.000 Nederlandse Turken hun stem uit tijdens het referendum voor een grondwetsverandering waarin de macht van de Turkse staat op drastische wijze uitgebreid zou worden. Zeventig procent van de stembus-gangers kozen ervoor om Sultan Erdogan tot een de facto alleenheerser te verklaren(1). Er bestaat geen twijfel dat het Diyanet een grote rol speelt in het sturen van de Nederlands-Turkse stem.

Erkenbrand

Naast ISIS en het Diyanet wordt er nog een organisatie genoemd in het nieuwsbericht. Volgens de NCTV past Studiegenootschap Erkenbrand namelijk in het bovenstaande plaatje. Hiernaast kiezen de Rijksoverheid en verschillende media ervoor om Erkenbrand op dezelfde wijze te portretteren in hun berichtgeving. De artikelen van Trouw, Panorama, NOS, Hart van Nederland en de Telegraaf zijn moeilijk te onderscheiden van het nieuwsbericht van de Rijksoverheid. Het Parool en de NRC hebben tevens gerapporteerd over het DTN rapport maar maakten geen melding van Erkenbrand. We zijn het erover eens dat Turkse inmenging in de Nederlandse politiek en het door ISIS-geïnspireerde terrorisme een reële dreiging vormen voor de nationale veiligheid. De vraag is echter of Erkenbrand in dit dreigingsbeeld zou moeten voorkomen.

Een blik op de samenvatting

In de openbare samenvatting van DTN 47 blijken er meer hoofdrolspelers te zijn dan ISIS, Erkenbrand en het Diyanet. De eerste vier pagina’s van de samenvatting gaan voornamelijk over de internationale netwerken van ISIS en militaire conflicten waarin ISIS en andere islamitische terreurorganisaties verwikkeld zijn. De meeste media rapporteren braaf over het aantal uit- en terugreizigers vanuit Nederland naar conflictgebieden waar ISIS actief is. Wat opvalt is dat de openbare samenvatting het heeft over honderden ISIS-aanhangers die onder elkaar ISIS-propaganda delen. Slechts het NOS maakt hier kort melding van. Je zou denken dat deze conclusie minstens een paragraaf waard is. Hiernaast meldt geen van de genoemde bronnen, inclusief de Rijksoverheid, dat er signalen zijn dat er door bepaalde Nederlandse stichtingen mogelijk geld verzameld wordt voor de internationale Jihad.

De NCTV besteed ook wat aandacht aan de Salafistische “haatpreker” Imam Fawaz Jneid. Het is moeilijk om deze keuze te beoordelen. Het lijkt slechts een reactie te zijn op de recente media-aandacht rond zijn uitspraken over de burgermeester van Rotterdam. Er reizen namelijk met regelmaat veel radicalere predikers richting Nederland die warm verwelkomd worden in Nederlandse moskeeën. Deze prediken met regelmaat antidemocratisch en antiwesters gedachtegoed, maar er worden er verder geen namen genoemd in de samenvatting.

Er wordt in de samenvatting een enkele zin besteed aan het Diyanet. Er zouden “gevoelens van onrust” ontstaan zijn rond deze tak van de Turkse regering vanwege het in kaart brengen van politieke tegenstanders. Alleen de Rijksoverheid vond het de moeite waard dit zinnetje te kopiëren in haar nieuwsbericht. Dit ondanks het feit dat de linkse journalist Carel Brendel er afgelopen februari nog op wees dat er in een aan het Diyanet-gelieerde moskee in Hoorn werd opgeroepen om mee te strijden tegen de belegerde Koerden in Afrin, Syrië(2). Dit soort oproepen zullen eerder de regel zijn dan uitzonderingen. Er is klaarblijkelijk weinig interesse in de media voor de door de NCTV benoemde Turkse inmenging in de Nederlandse politiek.

Links Terrorisme

In DTN 47 bespreekt men ook de acties van extreemlinkse organisaties. Hoewel de voorman van De Grauwe Eeuw zelf opriep tot een brute executie van de geliefde Sinterklaas-acteur Stefan de Walle wijst de NCTV het idee van de hand dat er een terroristische dreiging uitging van deze organisatie. De voorman kwam weg met de volgende Facebook-opmerking door deze opmerking na het te verwijderen als grap te bestempelen:

Zit niks anders op.. we moeten een prijs op het hoofd van Sinterklaas zetten. Dubbele prijs als het tijdens de Nationale intocht is zodat alle kinderen getuigen ervan zijn, zelfs massaal onder zijn hersenen en botsplinters bedekt zitten. Maw zonder twijfel morsdood. Zo kan de NPO geen onzin verhaaltje ophangen met een nieuwe Sinterklaas en zijn we voorgoed van dat feest af. (En van die irritante Flodder acteur die Sinterklaas speelt.”

Kinderen die onder hersenen en botsplinters van Sinterklaas zitten. Hi-la-risch! Gelukkig kan extreem-links er altijd op rekenen dat de Nederlandse media geen moeilijke vragen stelt en dit soort “incidenten” zo snel mogelijk in de doofpot doen verdwijnen. De organisatie maakt zich hiernaast schuldig aan vandalisme en weigert met de “witte pers” te spreken. De Anti-Fascistische Actie, een groep die het geweld nooit heeft geschuwd, komt ook vrijwel ongeschonden uit het rapport. Hiernaast worden asielrechtenextremisten beschuldigd van ‘naming and shaming’, bekladdingen, vernielingen en ‘home visits’(!) jegens politici en medewerkers van overheidsinstanties die verantwoordelijk zijn voor het Nederlandse asielbeleid(3). Elk weldenkend mens vraagt zich af waarom een studiegenootschap als Erkenbrand tussen dit soort organisaties word vermeld. Erkenbrand is ook de enige groep die letterlijk als gevaar voor de democratische rechtsorde wordt aangeduid. Voor iemand die bekend is met de ideeën die heersen binnen dit studiegenootschap is het een onwerkelijk gevoel om over dit soort aantijgingen te lezen. Maar, het komt niet geheel onverwacht.

De gemiddelde burger kijkt naar een instantie als de NCTV en verwacht dat deze een leger aan experts in dienst heeft die op het hoogste niveau onderzoek plegen met als voornaamste doelstelling om de veiligheid van de Nederlandse burger te waarborgen. In hun dagelijkse werkzaamheden zullen de ambtenaren van het NCTV uitstekend werk leveren. Het feit dat Nederland tot nu toe weinig heeft geleden onder de Islamitische terreurdreiging getuigt van het feit dat de inlichtingendiensten er bovenop zitten.

Maar dankzij spannende Hollywood-films en spionageromans heeft de gemiddelde burger soms ook een iets te romantisch beeld van dergelijke organisaties. Het blijven gewoon Nederlanders zoals jij en ik. Ook zij zijn vatbaar voor de “politieke correctheid” die de rest van Nederland in haar greep houdt. Ook zij slaan ’s ochtends dezelfde kranten open en vertrouwen erop dat wat er vermeld staat redelijk klopt. Om dit beeld bij te stellen merken we enkele kritische noten op bij uitspraken van een prominente anti-terreur expert. Peter Knoope is de voormalige directeur van het International Centre for Counter-Terrorism in Den Haag. Deze organisatie wordt ondersteund door het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het T.M.C. Asser Instituut. De huidige president van het laatstgenoemde instituut is voormalig Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin. De antiterreur-expert verscheen eerder op het podium van De Wereld Draait Door, Canvas en de EO. Hiernaast vind je zijn opinies terug in verschillende landelijke kranten.

Drie maanden na de aanslag in London in 2013, waarbij de Britse soldaat Lee Rigby afgeslacht werd door twee “Britse” jihadisten, deed Knoope de volgende uitspraken:

Peter Knoope, directeur van het Internationaal Centrum voor Counter-Terrorisme in Den Haag, gelooft dat de samenleving erbij gebaat is als een incident met twee daders en één slachtoffer niet als terrorisme wordt aangeduid. Volgens Knoope en Weyland moeten media en politici de aandacht voor deze relatief kleine daden verminderen. Volop aandacht vergroot namelijk de kans op imitatiegedrag en leidt tot meer angst onder de bevolking. Juist datgene dat terroristen willen bereiken.

Knoope heeft daarom kritiek op de Britse reactie na de gebeurtenis van vorige week. De Britse premier Cameron vloog terug uit Frankrijk en het zwaarste crisisteam werd bijeen geroepen. “De Britten hebben zich laten meeslepen.”(4)

Bij twee daders en één dode is het geen aanslag, aldus de expert. Dit ondanks het feit dat de daders hun motivatie uitlegde aan de geschrokken omstanders en ze regelmatig gespot werden in het centrum van Londen met de bekende preker Anjem Choudari. Hun terreurdaad was volgens eigen zeggen een reactie op de Westerse militaire interventie in Afghanistan.

In 2015 werd hij uitgenodigd voor een interview op de radiozender van de Evangelische Omroep. De beelden van de slachting in het Parijse Bataclantheater speelden nog door het hoofd van elke Nederlander, maar gelukkig stond de heer Knoope al klaar om de Nederlander te verlichten over de oorzaken en oplossingen omtrent islamitisch terrorisme(5).

Hij greep de gelegenheid aan om te klagen over het feit dat westerlingen enorm veel aandacht hadden voor de slachtoffers van aanslagen in het Westen(6) maar weinig interesse tonen wanneer er bommen afgaan in Mali en Kaboel. Zijn woorden: “Het feit dat we nu met elkaar focussen op de Franse slachtoffers is eerder onderdeel van het probleem dan onderdeel van de oplossing.”. De interviewster beaamde vol van enthousiasme zijn conclusies. Twee weken ervoor werden er 89 feestgangers vermoord tijdens een optreden van een Amerikaanse rockband.

Antisemitisme

In het rapport wordt er ook verklaard dat Erkenbrand verantwoordelijk is voor de terugkeer van antisemitisme in Nederland. Dat vind ik vreemd. Wie bekend is met islamitische minderheidsgroepen in Nederland is ook bekend met het feit dat antisemitisme de norm is onder Nederlandse moslims. Ook in de rest van Europa blijkt het steeds weer dat geweldsincidenten tegen joodse minderheden vrijwel zonder uitzondering door islamitische daders worden gepleegd. In één van de banlieus van Parijs, Bagneux, werd in 2006 een jonge joodse man genaamd Ilan Halimi vermoord. Tientallen ‘jongeren’ waren betrokken bij dit misdrijf. Volgens getuigen hoorden men hem wekenlang schreeuwen vanuit de kelder waar hij gemarteld werd. Gedurende de rechtszaak werd het duidelijk dat de betrokken moslim-jongeren het niet erg hadden op hun joodse medemens. Jaren later werd in dezelfde wijk de joodse Mathieu Roumi ernstig mishandeld en werd er in een ander duister keldertje in dezelfde banlieu het woord “vuile jood” in zijn huid gekerfd. In Nederland gaat het gelukkig meestal om minder ernstige gevallen, maar het is een constant thema. De vraag die rijst onder iedereen die enige ervaring heeft met de denkbeelden van jonge moslims: zouden de autoriteiten werkelijk geen idee hebben wat er zich afspeelt in de krachtwijken van Nederland?

Er is geen journalist die vraagtekens heeft geplaatst bij deze aantijging jegens Erkenbrand.

Een serieuze kwestie

Het gevaar van politieke correctheid als dominant cultureel fenomeen is tweevoudig met betrekking tot de nationale veiligheid:

1. Het verhindert de inlichtingenofficier om vrijelijk te spreken over aanwijzingen van radicalisme onder minderheidsgroepen.

2. Functionarissen binnen de verantwoordelijke overheidsdiensten kunnen zich verplicht voelen om de kritiek op islamitische groepen te balanceren door het gevaar van “blanke extremisten” schromelijk te overdrijven.

Hoewel er tijdens de dagelijkse routine binnen dergelijke overheidsdiensten de invloed van “politieke correctheid” enigszins beperkt zal zijn vanwege de reële dreigingen waarmee de overheid rekening dient te houden, schuilt hierin zeker een gevaar. In 2017 rapporteerde de Telegraaf het volgende:

Hoewel potentiële aanslagplegers van hun bed zouden moeten worden gelicht, schort het bij de AIVD aan genoeg mankracht.”(7)

In de buurlanden blijkt ook dat de veiligheidsdiensten kampen met personeelstekorten en het monitoren van tienduizenden potentiële jihadisten op Europees grondgebied te veel tijd vereist. De werkdruk is al extreem hoog zonder dat men zich moet bekommeren over zogenaamde “radicale lezingen” bij Erkenbrand.  Als organisatie met een belangrijke maatschappelijke doelstelling richten wij ons erop om informatie te delen over de demografische, culturele en politieke ontwikkelingen in de Westerse wereld.   Dat betreft bijvoorbeeld het delen van oncomfortabele feiten over de  achtergrond van vrijwel alle daders van verkrachtingen in de stad Oslo in 2011.  Hier is een interview met een Noorse politieagente die je persoonlijk zal vertellen dat vrijwel 100% daders  van dergelijke delicten migranten met een achtergrond uit het Midden-Oosten zijn(10).U was waarschijnlijk niet bekend met dit Noorse interview, en nu wel. Zo vervult Erkenbrand dus één van haar taken.

Als studiegenootschap streven wij ernaar om ons publiek  te begeleiden in hun zoektocht naar kennis op het gebied van wetenschap, cultuur, spiritualiteit en filosofie.  Het benaderen van de moderne samenleving vanuit een kritisch perspectief omvat ook het bestuderen van denkers die uit de gratie zijn geraakt sinds de huidige politieke orde tot stand kwam.   Hier zullen zowel pro- als anti-democratische intellectuelen aan de orde komen, en alles wat er zich tussen deze twee uitersten bevindt.  Persoonlijk kan ik me erg vinden in het bekende citaat van Winston Churchill:

“Vele regeringsvormen zijn uitgeprobeerd en zullen worden uitgeprobeerd in deze wereld van zonde en ellende. Niemand beweert dat democratie perfect of alwetend is. Inderdaad, er wordt gezegd dat democratie de slechtste regeringsvorm is, met uitzondering van al die andere vormen die van tijd tot tijd zijn uitgeprobeerd.”

We snappen ook dat een groep die alles onder het licht durft te houden, oncomfortabele vragen durft te stellen en werkelijk openstaat voor vrije discussie een vreemd en wellicht moeilijk te begrijpen fenomeen is. Waar kom je dit nou nog tegen?  Zeker niet op de universiteiten waarin hoogleraren per brancard afgevoerd zouden moeten worden als een student eens een werkelijk kritische vraag durft te stellen.  Niet op de beeldbuis waar je de één na de andere figuur  een poging ziet doen om nieuw leven te blazen in uitgemolken ideeën door ze net weer in een ander jasje te steken.

Maar dit betekent niet dat Erkenbrand het verdient om gekenmerkt te worden als een zogenaamd gevaar voor de (democratische) rechtsorde.  Wij geloven in de middelen die een vrije democratie biedt om de strijd der ideeën aan te gaan met hen die een werkelijk gevaar vormen vormen voor democratische rechtsorde. Anders dan de vele organisaties in Nederland die oproepen tot censuur of zich al decennia lang schuldig maken aan het door middel van allerlei pressiemiddelen, inclusief geweld, het vrije woord te onderdrukken, zijn wij niet bang voor andere ideeën.   Het is de media die verheldering zou moeten scheppen in deze situatie.

 

De Nederlandse media en het democratische proces

Een groot deel van Nederland heeft geen vertrouwen meer in de Nederlandse media. De oneerlijke behandeling van Pim Fortuyn, Geert Wilders en Thierry Baudet staan voorgoed in het geheugen gegrift van miljoenen Nederlanders. Het doordrammen van de Euro en het hoongelach over de initiatiefnemers van het Oekraine-referendum en Brexit is niet iets wat de kritische denker spoedig zal vergeten. Dezelfde Anti-Fascistische Actie uit het 47ste DTN rapport kregen recent officieel bijval van de FNV en de SP, ze trokken gezamenlijk op tegen de lijsttrekker van FVD in Amsterdam(8). Uit de reacties van de gevestigde media blijkt niet dat ze hier veel problemen mee hebben. Er gaat geen dag voorbij zonder dat je zo opmerkt dat er van objectieve en politiek neutrale media geen sprake is. Dit is een probleem.

Uit onderzoek van een onafhankelijke Amerikaanse stichting blijkt dat in de Verenigde Staten de beter gefinancierde kandidaat in 91% van de gevallen zijn tegenstander verslaat(9). Degene die tijdens een exclusief feestje in de Hamptons de rijke weldoeners de meeste beloftes weet te doen, zal uiteindelijk de kandidaat met de diepste zakken worden. Dit betekent meer zendtijd, salarissen voor door de wol geverfde politieke adviseurs, focus groups die als klankboard dienen voor elke slogan en een flink budget voor megaborden langs de snelwegen waarop ze met een wezenloze glimlach op het gezicht de forenzen aanstaren als ze terug naar de suburbs rijden.

In Nederland werkt het politieke systeem anders. Het zijn vooral de persoonlijke voorkeuren van prominente figuren in de media, zowel voor als achter de schermen, die bepalen wie positieve en wie negatieve media-aandacht ontvangt – of, natuurlijk, wat überhaupt helemaal geen aandacht krijgt.Er wordt zo doelbewust een raamwerk geschapen waarbinnen ‘de publieke opinie’ zich dient te conformeren.

De politieke vooroordelen binnen de media bepalen dus zonder meer, voor een aanzienlijk deel, de resultaten van verkiezingen en referenda in Nederland. De media saboteert hiermee een eerlijk democratisch proces en ondermijnt zodanig het vertrouwen in de rechtsorde.

Een beroepsverbod

Uiteraard eisen wij niet dat de vele beroepsjournalisten die lak hebben aan hun ooit zo geprezen functie als “waakhond van de democratie” worden toegevoegd aan een rapport van de NCTV. Ondanks dat ze hun verantwoordelijkheden verkwanselen en een zeer negatieve rol spelen in het publieke debat in Nederland (RIP Pim Fortuyn), zouden we ons zorgen maken om de emotionele gesteldheid van deze journalisten als ze ooit bestempeld worden als “staatsvijand”. Dat gevaar lopen ze gelukkig niet, ze raken al in de stress van het idee dat ze hun redactrice tegen de haren in zouden strijken, laat staan dat ze ooit een mening durven te verkondigen waardoor zij het slachtoffer zouden worden van een nationale heksenjacht. Houd er rekening mee dat het overgrote deel van Nederlandse journalisten nooit de showindustrie in is gegaan om heldhaftig ten onder te gaan in de zoektocht naar de waarheid, om huid en haar te riskeren om de onderste steen boven te halen of hun carrière volledig op het spel te zetten wanneer een ongeïnteresseerde hoofdredacteur weigert een bepaalde tip na te trekken. De journalist die voor een groot deel jouw wereldbeeld bepaalt had waarschijnlijk een heel andere motivatie voordat hij of zij ooit het kantoortje van de hoofdredacteur binnen stapte. Het lijkt me dat deze zo samengevat kan worden:

Een leuke, interessante baan!

Maar de journalistiek dient eigenlijk een bloedserieus beroep te zijn. Als Nederland ooit de kant van Duitsland en het Verenigd Koninkrijk opgaat, waar burgers met de verkeerde mening en masse geboeid op een lopende band worden gezet richting het beklaagdenbankje om daar een waarschuwing, een boete of zelfs celstraf te ontvangen van een geïrriteerde rechter voor het in twijfel trekken van politiek correct gedachtegoed, dan wijzen wij één schuldige aan. De Nederlandse media trekt namelijk niet aan de bel wanneer de vrijheid van meningsuiting door heel Europa, en ook in Nederland, in gevaar is. In Zweden, Duitsland en Groot-Brittanië worden onschuldige mensen in de vroege ochtend van hun bed gelicht vanwege opmerkingen op Twitter en Facebook. In Frankrijk is er in 2017 een wet ingevoerd waardoor politici die veroordeeld zijn voor “racistische, antisemitische of homofobe” uitspraken zich niet meer kandidaat kunnen stellen voor verkiezingen. In Nederland staan ze toe dat politieke vooroordelen doorklinken in rapporten met betrekking tot de nationale veiligheid.

Bij de zogenaamde waakhond van de democratie is objectiviteit ver te zoeken.

 

Notities

(1) Bron: NOS

https://nos.nl/artikel/2168762-wat-zegt-de-uitslag-van-het-turkse-referendum-over-de-integratie.html

(2) Bron: Geen Stijl

https://www.geenstijl.nl/5140773/diyanet-of-de-gelegaliseerde-doodmakerij-van-democratie/

(3) Bron: Rijksoverheid

https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2018/03/26/openbare-samenvatting-dreigingsbeeld-terrorisme-nederland-47

(4) Bron: Trouw

https://www.trouw.nl/home/-terreur-gedijt-door-aandacht-~a8d7961a/

(5) Hier kan je het fragment terugkijken.

https://www.geenstijl.nl/4680741/godverdomme/

(6) Bij het incident in November 2015 waren er meer dan twee daders en kwamen er meer dan één slachtoffers om. Volgens de berekeningen van de heer Knoope kan dit incident gekwalificeerd worden als “aanslag”. Erkenbrand ondersteund deze conclusie.

(7) Bron: Telegraaf

Terreuraanslagen zijn niet te voorkomen | Binnenland | Telegraaf.nl

(8) Bron: Het 21 Maart Comité

http://21maartcomite.nl/?page_id=886

(9) Bron: The Washington Post

https://www.washingtonpost.com/news/the-fix/wp/2014/04/04/think-money-doesnt-matter-in-elections-this-chart-says-youre-wrong

(10) Bekijk hier het fragment:

https://www.youtube.com/watch?v=SekSsdTUy40

2 thoughts to “Een reactie op het NCTV-rapport”

  1. Ja nazi’s zijn inderdaad ook een groot gevaar, dus ze hebben helemaal gelijk.
    Natuurlijk gaan jullie dit niet plaatsen, we kennen de manier waarop jullie werken wwl. Maar geeft niet. Jullie weten zelf ook dat jullie gewoon nazistische ideeën hebben.
    Arisch ras he? Goed bezig extremistjes

Reacties zijn gesloten.