Skip to main content

Een historie van links geweld in Nederland

Vandaag, dinsdag 7 maart, verschenen er artikelen in Elsevier en RTL over politiek geweld naar aanleiding van de publicatie van het AIVD-jaarrapport over extremisme. Elsevier kwam met de kop “extreem-links vaker gewelddadig dan extreem-rechts”. RTL stelde dat er een gevaar was dat links en rechts elkaar meer zouden confronteren met toenemend geweld, maar gaf ook in het artikel toe dat “extreem” rechts amper geweld gebruikt. Identitair Verzet, PEGIDA en Erkenbrand werden genoemd als belangrijkste vertegenwoordigers van “extreem” rechts. Waarom wij van Erkenbrand in dat rijtje staan snappen wij echt niet. Wij organiseren lezingen, congressen en sportbijeenkomsten, geen straatdemonstraties. Niet dat wij het werk van de Identitairen en PEGIDA niet van waarde achten, het is alleen niet onze stijl. Als er confrontaties tussen extreem-links en Erkenbrand ontstaan, dan zullen zij ons fysiek moeten opzoeken.

Eigenlijk wil ik in dit artikel de boodschap van de AIVD bevestigen. Links is gewelddadig. Rechts niet. Graaf eens in uw geheugen, kunt u zich überhaupt enig geweld van de kant van rechts herinneren? Maar ongetwijfeld herinnert u zich de moord op Fortuyn. En als uw geheugen wat verder teruggaat dan 1980, herinnert u zich ook misschien RaRa of de Rode Jeugd. Om het geheugen wat op te frissen, een overzicht van links geweld in Nederland sinds de WO2.

De TELEGRAAFRELLEN. 13 juni 1966. Provos en linkse vakbonden organiseren een demonstratie tegen De Telegraaf, welke partijdig zou zijn geweest in berichtgeving over een politieactie waarbij een arbeider overleed aan een hartaanval. Het hoofdkantoor van de krant wordt bestormd waarbij personeel van De Telegraaf zich met geweld moet verweren. De politie is de rest van de dag in straatgevechten verwikkeld met linkse studenten en arbeiders. Er vallen 80 gewonden en veel winkels worden geplunderd.

RODE JEUGD. 1972, serie bomaanslagen rond Eindhoven door Rode Jeugd, een communistische groep die samen met de Rotte Armee Fraktion trainde in Jemen. Het huis van burgemeester H.B.J. Witte wordt opgeblazen en de auto van hoofdcomissaris J. Oderkerken. Ook Philips wordt meermaals geraakt door aanslagen. Er vallen geen slachtoffers. Rode Jeugd is meermaals actief in straatgevechten met de politie gedurend de jaren 70.

13 tot 17 september 1974. Het “Japanse Rode Leger” gijzelt de Franse ambassadeur en 10 medewerkers in Den Haag 3 dagen lang. 2 agenten raken gewond in vuurgevechten.

20 en 22 september 1977. De Rote Armee Fraktion (RAF) in samenwerking met Nederlandse activisten, ontvoert Duitse werkgeversvoorzitter H.M. Schleyer en schiet hem dood in Scheveningen. Een agent raakt gewond tijdens vuurgevechten. Op 22 is er nog een vuurgevecht en de RAF doodt 1 agent en verwondt een tweede zwaar.

1978, de RAF doodt twee douanebeambten tijdens een paspoort controle in Kerkrade.

De KRONINGSRELLEN ook wel bekend als “De Slag om Blauwbrug”. 30 april 1980. De Communistische Partij Nederland en de Krakersbeweging organiseren gewelddadige demonstraties tegen de kroning van Koningin Beatrix. Een kleine honderdduizend Communisten en Krakers gaan de straten van Amsterdam op om de kroning te verstoren en vallen al snel de politie aan. Het mond uit in de grootste veldslag in vredestijd in Nederland ooit. 10,000 politie en marechausee vechten 13 uur lang met een veelvoud aan linkse activisten. De halve stad word geplunderd door de linksen en het Genie moet ingeschakeld worden om delen van de stad op te ruimen. Er vallen vele honderden gewonden maar geen doden.

De aanval werd georganiseerd vanuit een aantal kraakpanden die nog steeds in handen zijn van de Krakersbeweging zoals Vrankrijk.

Mei 1982, brandbomaanslagen door een door de RAF geïnspireerde actie groep. In en nabij Hilversum plegen zij 5 aanslagen tegen journalisten en winkels.

1984, Bomaanslag door Revolutionaire Anti-Racistische Actie (RaRa) op het Van Heutsz monument. Niemand raakt gelukkig gewond. Dit is de eerste van vele aanslagen door RaRa.

1985, Vijf achtereenvolgende bomaanslagen op Makro-vestigingen door RaRa, omwille van het feit dat de eigenaar handel deed met Zuid-Afrika. Tientallen Shell-vestigingen werden ook met bomen opgeblazen om dezelfde reden. Er vallen geen slachtoffers maar de materiële schade is in de miljoenen.

– KEDICHEM, 29 maart 1986. Enkele honderden leden van de krakersbeweging bestormen een congres van de Centrumpartij met molotov cocktails en rookbommen. Het hotel waar het congres wordt gehouden brand volledig uit. Een van de aanwezigen verliest haar been. Dorpsbewoners vielen daarop de activisten aan met een schermutseling tot gevolg. 66 mensen werden gearresteerd.

1987, RaRa bomaanslag op een gas en olie opslag in Alphen aan de Rijn dat handel deed met Zuid Afrika. De stad ontsnapt ternauwernood aan een ramp: er ligt 600,000 liter petroleum opgeslagen op het moment van de aanslag.

18 maart 1990, RaRa brengt explosieven tot ontploffen tegen marechausee kazernes in Oldenzaal en Arnhem in protest tegen harde asiel wetgeving.

12 november 1991, RaRa blaast de voorgevel van het huis van Aad Kosto, staatssecretaris van justitie op.

30 juni 1993, RaRa poogt in de loop van 1991 en 1992 ministeries op te blazen en slaagt uiteindelijk erin om het ministerie van sociale zaken op te blazen in 1993. Meerdere verdiepingen van het pand worden geraakt en storten in. Dit was de laatste aanslag van RaRa. Er is nooit iemand voor gearresteerd en de daders blijven onbekend.

De moord op Pim FORTUYN. 6 mei 2002. Volkert van der Graaf schiet Pim Fortuyn dood op de vooravond van de verkiezingen.

– November 2006, bomaanslag op drukkerij PNC. De aanslag werd opgeëist door een anomieme linkse activist. Er vielen geen slachtoffers.

De uiterst gewelddadige krakersbeweging waaruit veel van de organisaties en individuen achter deze aanslagen voortkwamen bestaat tot op heden. Binnen haar netwerk bestaan meerdere grote kraakpanden in steden als Utrecht en Amsterdam. Deze panden worden gebruikt als centra voor activisme en commandocentra voor rellen en demonstraties. Ook tijdens Blauwbrug en Kedichem was dit het geval. De krakersbeweging verstoort alle demonstraties van niet-linkse aard, desnoods met geweld en is diep verwikkeld met organisaties als Antifascistische Actie (AFA) en Internationale Socialisten, groeperingen met een verleden van geweld.

Ook is extreem-links politiek vertegenwoordigd. Groenlinks heeft namelijk met regelmaat wat dubieuze figuren in haar gelederen. Voormalig Groenlinks-senator Sam Pormees was lid van Rode Jeugd en trainde met RAF leden in Jemen. Oud-parlementariër Wijnand Duyvendak (thans campagneleider bij GroenLinks) werd er jarenlang van verdacht betrokken te zijn bij RaRa. Volkert van der Graaf was lid van de partij en steunde haar actief. Laten we ook niet vergeten dat GroenLinks is ontstaan uit een fusie waar de Communistische Partij Nederland deel van uitmaakte.

Extreem-links is geïnstitutionaliseerd, heeft fysieke infrastructuur en netwerken waar rechts niet eens in de buurt komt en heeft oogluikend toesteming van de overheid voor haar acties. Want waarom sluit men deze kraakpanden anders niet? Waarom worden de Internationale Socialisten niet verboden?

Het enige voordeel dat rechts heeft is dat links niet erg handig in het gebruik van sociale media is. Om die reden hebben we sociale media in handen. Iets waar links iets aan probeert te doen met sleepwetten en nepnieuws instanties, zodat ze de controle wederom volledig kunnen maken. Maar aan een Pepe-meme overlijd je niet. Met een linkse bomaanslag is die kans aanzienlijk groter. Vraag u zelf af, van welke “extremisten” heeft u nou iets te vrezen?

“Iemand om zeep helpen is in onze ideologie vanzelfsprekend.”

-Anonieme Rode Jeugd aanhanger, Vrij Nederland 1971