Skip to main content

De tirannie van de leugen: Marxistische propaganda werkt niet zoals je denkt

Een poster wordt opgehangen van twee zoenende mannen en het hele land ligt in rep en roer op het moment dat de reclameborden beklad en vernield worden. De ‘Nederlandse’ maatschappij bleek toch niet zo tolerant als gedacht werd, of wel?

De wortel, de oorzaak voor de recente gebeurtenissen is simpel en bekend; het is het neomarxistische beleid van de overheid en NGO’s. Een onhaalbaar paradijselijk idee waarin iedereen tolerant is, zich aanpast aan de minderheden, discriminatie en racisme niet bestaan en waar d.m.v. (zelf)censuur subjectief ervaren beledigende woorden niet meer bestaan. Een utopie voor links. Onhaalbaar en niet-wenselijk al was het haalbaar.

De poster van SuitSupply geeft uiting aan de neomarxistische cultuur omdat het een statement probeert te maken t.b.v. een kleine minderheid. Een minderheid die geen vrede heeft met zichzelf en zich daarom genoodzaakt voelt zich te forceren op de menigte. Een mooie reclamestunt van het bedrijf – sinds zij in de spotlights staat, is de actie zelfs politiek geworden; de VVD besloot een paar dagen geleden een campagne te starten met posters van zoenende mannen. De verkiezingstijd is ook weer aangebroken (1).

De situatie die zich voordoet in de maatschappij is dat niet iedereen het fijn vindt zoenende mannen te zien. Een onderzoek in Utah dat gepubliceerd werd op 22 mei 2017, wees uit dat mannen een soortgelijke reactie hebben bij het zien van zoenende mannen als bij het zien van plaatjes waarop rottend vlees en maden zijn te zien. Deze reacties waren ongeveer even heftig bij mensen die niet heel bevooroordeeld waren, tot schock van de onderzoekers. Het onderzoek werd uitgevoerd op een groep van 120 mannen waarbij werd gelet op de in speeksel voorkomende alfa-amylase (sAA). Hiermee kan worden gemeten wat het stressniveau is van de kandidaten. Waardoor deze reactie komt, staat nog ter discussie. Ook de aard van het stresshormoon is niet duidelijk, sinds deze vrijkomt bij zowel angst als stress en niet fysiologisch kan worden vastgesteld welke van de twee het is. Vervolgonderzoeken zullen zeer waarschijnlijk nog volgen (2).

Met dit onderzoek in het achterhoofd volgt een ethische kwestie. Mag men namelijk iets vinden, zonder agressief en vandaliserend te werk te gaan? De oproer in Nederland kwam door het vernielen en vandaliseren van de posters (vast het werk van Jan en Kees), maar de discussie monde als snel uit in acceptatie en tolerantie voor homo’s. Wat is dit precies? Mag je het niet vervelend vinden twee mannen te zien zoenen, zonder dat je iets zegt of doet? Zo ja, dan zijn we aangekomen in een Orwelliaans tijdperk. De mening moet namelijk conform zijn aan dat wat sociaal wenselijk is. Mag je het wel vinden, maar moet je doen alsof je het niet vindt? In dat geval hebben we te maken met een geavanceerde propaganda die niet vreemd is voor marxisten.

Het is belangrijk hierbij stil te staan omdat de meesten dat niet doen. Niet gewelddadig zijn en niks vernielen is namelijk niet genoeg. Je moet het vinden. Vinden zoals wenselijk is. Doe je dat niet, dan ben je fout. En bij links bestaan geen gradaties van fout. Fout is fout en dat moet afgestraft worden, zonder genade. Er wordt dus gezocht naar wat de oorzaak is, een die het liefst te maken heeft met sociale factoren, zodat het kan worden aangepakt om de utopie te bewerkstelligen. De volgende marxistische tendens laat zich weer zien; het niet kunnen omgaan met, en accepteren van, de realiteit.

Om die reden resulteert het marxisme naar een zeer gevaarlijke vorm van propaganda die men niet ziet aankomen: de leugen. Het doel van de propaganda waarin de leugen zit verwerkt is niet om men te overtuigen of indoctrineren – hoe gek dat ook klinkt. Hoe groter de leugen, hoe verder verwijderd van de realiteit, hoe beter. Het gaat de neomarxisten er namelijk om dat men doet alsof de leugen waar is. Dat je in de dialoog met een ander doet alsof de leugen realiteit is, terwijl jullie beide weten dat het niet zo is. Waarschijnlijk geloven zelfs de mensen die de leugen verspreiden er niet in, maar dat is ook niet belangrijk. Het solide doel van deze vorm van propaganda is psychologische marteling. Door de leugen hardop te zeggen of schrijven door sociale druk, tast men zijn of haar eigen zelfrespect aan. Principes worden verloochend en de leugen wordt hardop herhaald. De illusie dat dit niet veel uitmaakt ‘omdat je het toch niet gelooft’ is hier gevaarlijk. De zelfcensuur sluipt namelijk geleidelijk in. Door het aantasten van het zelfrespect en iemands eerlijkheid, wordt onderdanigheid bewerkstelligd. Men conformeert zich onbewust aan de macht van de staatsideologie, aan de macht van de neomarxistische mens; een onbewust bewustzijn van macht manifesteert zich in het hoofd van de voor rede vatbare mens. Onderdanig, met zijn zelfrespect aangetast, is hij een makkelijk te controleren individu die geen gevaar meer vormt voor de zittende orde. Het maakt niet uit wat je vindt, zolang je die man in een jurk maar een vrouw noemt, zolang je zegt dat twee zoenende mannen op een poster je niks doen, zolang je zegt dat de wereld van iedereen is, zolang je zegt dat grote groepen vreemdelingen in de maatschappij geen gevaar vormen voor de openbare orde, zolang je doet alsof je niet weet dat de volgende overval door een allochtoon is gedaan. Het moment dat je je conformeert, is het moment dat je controle weggeeft.

De truc wordt vooral gebruikt om mensen die neigen de rode pil te slikken, terug te brengen naar de conformerende massa. De linkse mensen zijn niet het punt van aandacht, zij verspreiden de ideeën toch wel, zij zijn de bruikbare idioten.
Theodore Dalrympe, een Joods-Britse man en criticus van links-liberaal gedachtegoed zei het volgende over deze vorm van propaganda(3):

“In my study of communist societies, I came to the conclusion that the purpose of communist propaganda was not to persuade or convince, not to inform, but to humiliate; and therefore, the less it corresponded to reality the better. When people are forced to remain silent when they are being told the most obvious lies, or even worse when they are forced to repeat the lies themselves, they lose once and for all their sense of probity. To assent to obvious lies is…in some small way to become evil oneself. One’s standing to resist anything is thus eroded, and even destroyed. A society of emasculated liars is easy to control. I think if you examine political correctness, it has the same effect and is intended to”.

Doorzie de leugens en conformeer je nóóit aan de taalregels van neomarxisten. Elke stap telt, je zet er geen een terug.

Herakles

1. http://www.at5.nl/artikelen/179335/vvd-start-postercampagne-zoenende-mannen-liefde-tussen-mannen-is-normaal
2. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/19419899.2017.1328459
3. http://www.socialmatter.net/2017/09/26/transgenderism-is-propaganda-designed-to-humiliate-and-compel-submission/