Skip to main content

Civiel Nationalisme: De globalistische dekmantel

Een doorn in het oog voor de financiële machten in de wereld is een volk dat zich wil loswringen van het internationale bankiersstelsel. Een volk, land, dat zich politiek onafhankelijk wil maken en zijn eigen unieke demografie, tradities, taal en gebruiken wil koesteren. De liefde voor dat wat eigen is. Logischerwijs zal de elite dit tegenwerken, maar de back-up is veel effectiever. Hij sluipt langzaam het politiek stelsel in, geeft het idee af een Messias te zijn die de problemen van vandaag zal oplossen en het land weer zijn glorie terug zal geven. Zijn naam, is civiel nationalisme.

De problemen in Europa vandaag de dag zijn voor het overgrote deel te danken aan onszelf en het financiële systeem. De financiële wereld is gebaat bij goedkope arbeid, de financiële wereld is gebaat bij een makkelijk te controleren consument, de financiële wereld is gebaat bij verdeeldheid, de financiële wereld is gebaat bij de digitalisering van geld, de financiële wereld is gebaat bij een algemene valuta en de financiële wereld is gebaat bij een materialistische mens. Deze plannen stuiten terecht op weerstand bij de bevolking, waardoor een tegengeluid nodig is. Een goede subversie is van belang, efficiënt en houdbaar. Het resultaat zijn partijen die als extreemrechts worden afgeschilderd, maar niks minder zijn dan een instrument van de globalistische elite. Deze partijen typeren zich door de volgende punten:

– Overdreven, soms zelfs obsessief anti-islambeleid;
– Voorstander van LGBTQA+ organisaties;
– Individualisme;
– Extreem pro-Israël, kritisch over Palestina;
– Vastgeroest conservatisme;
– Economisch liberalisme, voorstander van internationaal kapitalisme;
– Identiteit gebaseerd op haat jegens het vreemde.

Elk punt is een kanalisering van het negatieve gevoel dat heerst bij een volk door de huidige omstandigheden waarin het verkeerd. Deze kanalisering wordt geschapen door de belangen van de financiële machten en eventuele buitenlandse partijen. Belangrijk om hier te weergeven is de aanwezigheid van Israëlische lobbyisten of bedrijven met aan het hoofd Joodse eigenaren die banden hebben met de Israëlische regering of zich goed gezind zijn naar Israël. Hier schuilt namelijk de grootste oorzaak (een andere oorzaak is het vermijden van ‘nazi’-aantijgingen door het benoemen van religie i.p.v. afkomst) van het anti-islam element in deze civiel nationalistische partijen. Een multiculturele samenleving is namelijk wenselijk voor de elite omdat de saamhorigheid van een land vernietigd wordt. Hierdoor is de populatie makkelijker te controleren op individueel niveau, als geatomiseerde consument door de aanwezige polarisatie. Bovendien is het een manier om vergrijzing tegen te gaan, waar plaats wordt gemaakt voor goedkope arbeidskrachten uit het buitenland. De financiële machten zijn dus gebaat bij de ontwikkeling van zo’n samenleving. Dus, wordt kritiek van de multicultuur verplaatst naar kritiek op de islam. Hierbij worden de Israëlische belangen behartigd en blijft de multicultuur behouden onder de voorwendselen dat ‘goed integrerende buitenlanders welkom zijn’. Biologische en natuurlijke elementen worden natuurlijk buiten beschouwing gelaten. Een mooi voorbeeld is Geert Wilders van de PVV, die door de AIVD in 2009-2010 in de gaten is gehouden door zijn bezoekjes aan de Israëlische ambassade en ontmoetingen met Israëlische sleutelfiguren zoals generaal Amos Gilad(1). De financiële steun van Wilders komt voornamelijk van de zionistische Mark Horowitz, een felle criticus van de Islam maar ook, van racialist Jared Taylor (2)(3)(4).

Een ander aspect van dit soort nationalisme is dat het geen nationalisme is, maar een soort verbasterd patriottisme gebaseerd op haat. Nationalisme draait niet om haat jegens de ander op welke grond dan ook. Nationalisme draait om het streven naar een politiek onafhankelijk land, economisch zo zelfvoorzienend mogelijk, koesterend naar de eigen tradities en gebruiken, respect tonend naar de voorouders, toebehorend aan een volk met een gemeenschappelijke geschiedenis en liefde en zorg voor elkaar. Het civiel nationalisme is echter een product van de postmodernistische identiteitspolitiek. Het zet zich af tegen alles en baseert op basis daarvan zijn identiteit. Niet om trots, maar om haat jegens moslims. Niet om saamhorigheid en zorg voor elkaar, maar omdat migranten geld kosten. Zoals degenerate skinheads een subcultuur van het postmodernisme zijn die hun identiteit ontlenen aan het feit dat ze andere rassen haten, zo ontlenen de civiel nationalisten hun identiteit aan het feit dat ze moslims haten. Daarbij neemt het civiel nationalisme een infantiele vorm aan in dat het zijn volgers laat denken dat zij hun problemen alleen kunnen oplossen via de politiek. Maar de werkelijkheid zegt; zonder jezelf niet eerst te veranderen en verantwoordelijkheid te nemen, verandert er niks.

De islam is interessant in dit verhaal om de redenen waarom het wordt afgekeurd door de civiel nationalisten. Het sociale probleem is duidelijk de cultuur waar deze mensen vandaan komen en hun etnische trekjes m.b.t. impulsbeheersing (op seksueel en gewelddadig gebied, gesterkt door hun cultuur en religie). De islam wordt echter als het probleem aangewezen. Niet alleen omdat het geweld instigneert, maar ook om simpele universele waarden die wij hier in het Westen verloren hebben; familiewaarden, plichten, respect en fatsoen, masculiniteit, leven voor iets hogers en kritiek op de LGBTQA+ organisaties. Niet omdat die laatste bestaat, maar omdat ze zo’n prominente rol aanneemt in de maatschappij ongeacht de kleine minderheid die betrokken is bij deze groep.

Als laatste komt het kapitalistische probleem de hoek om kijken. Nationalisme gaat veel verder dan cultuur en strekt zich ook uit tot de economie. De huidige financiële toestand zorgt voor een belemmering in de gezinsopbouw, zorgt voor de commercialisering van de maatschappij, wakkert het materialisme aan in de mens en maakt van ons allen een slaaf van het grootkapitaal. Het is de plutocratie die de teloorgang van Nederland, en ook de rest van Europa bewerkstelligt. Onszelf losmaken van het internationale bankensysteem is prioriteit nummer 1. Als een arts je behandelt voor een ziekte, zal hij zich focussen op het bestrijden van die ziekte en niet alleen op de gevolgen ervan. En zo, zeggen ook wij luidkeels:

Wij doen niet aan symptoombehandeling!

Herakles

1. https://www.volkskrant.nl/binnenland/aivd-onderzocht-israelische-contacten-wilders~a4426180/
2. http://politiek.tpo.nl/2016/12/28/david-horowitz-doneerde-40-000-euro-per-jaar-meer-aan-wilders-dan-vermeld-pvv/
3. https://www.amren.com/interviews/2002/0715horowitz/index.html
4. https://www.salon.com/2002/09/03/white_nationalism